cabaray

Het was wat om er te komen. Bro en ik zouden de eerste dag missen van dit 4 daags koningsweekend van Elbaria, vanwege free gaming. Maar het was nog haalbaar om er om 20:00 s'avonds naar Groningen te reizen vanuit Den Haag. We zouden er dan 0:15 aankomen met 20 minuutjes lopen naar de eindbestemming. Dat leek ons beter dan de volgende ochtend afreizen en zo goed als in de middag aankomen en we vonden dat we dan teveel zouden missen. Wij op weg met het idee 20 minuutjes te lopen. Waren het niet dat we verdwaalde in Roden en uiteindelijk opgepikt door een voorbereidende Groningers om 1:30 op het scoutingterrein aankwamen. Het in het donker de tent opzetten ging zo goed als vlekkeloos. Bro dook meteen in bed, en ik wilde nog wel even het spel in. Dat werd ook heel even, want om 2:00 was het down time. Ik volgde dus ook maar snel het voorbeeld van Bro op....

Ik pakte weer Heraldo Machiavelli op. De avontuurlijke alchemist met italiaans accent. Dit zou zijn tweede evenement bij Elbaria worden. Zijn outfit had ik gepimpt met de Cavalier die ik had gekocht voor Robert Phillipe op Puerto Diablo. De geveerde hoed gaf Heraldo meteen meer uitstraling. Met nu 9 pijlen voor mijn kruisboog had hij ook meer vuurkracht. Menig mooi schot is gelost met mijn nieuwe aanwinsten. Zoals de zuurkannon van de skaven uitschakelen door een slaapgif pijl op de kannonier te lossen. Wat de hele invasie van het kasteel heeft doen slagen. Maar ik wijk af. Mijn bro speelde Brandaris Laurenbourgh. Een karakter die hij had bedacht voor Kederan. Aangezien Kederan de vorige keer tegenviel, maar Brandaris zeer zeker niet, en ik Elbaria erg leuk vond en Brandaris daarin vond passen, paste bro hem aan voor Elbaria. Een oude dwerg die kapitein was geweest op zee, maar met pensioen was en zijn kost verdient met Alchemie. Ik nam ook een oude bekende uit Kederan mee. Bruno de wolf. Deze paste ik aan naar Bruno Machiavelli, Heraldo's neefje die zich in een alchemistisch experiment zichzelf per ongeluk in een wolf heeft veranderd. Nathreee kon zich niet meer inschrijven voor Loenar en heb ik gevraagd om ook mee te gaan naar Elbaria. Ze ging als de zus van Heraldo, Serafina, een pas afgestudeerde vuurmagiër die haar broer achterna ging. Zij nam ook een vriendin van haar mee die de halfing luchtmagiér Annemona ging spelen. Op dag 2 kwam dit bonte gezelschap bij elkaar en hebben we onderling het gedurende het evenement erg gezellig gehad, met veel leuk spel.

Het plot was leuk en er was voor ieder wat wils. De nieuwe koning wenste zijn kasteel weer terug, veroverd door de Skaven. Er stond daadwerkelijk een kasteelmuur met ophaalbrug en uitkijkposten. De rattendemoon Kaaskop was er heer en meester en had een flinke horde aan ratten plus een zuurkannon op de muur als bescherming. Door de soldaten en vechters werd een plan gesmeed om die nacht het fort te bestormen en voor de gelegenheid werd een stormram en katapult gebouwd. Kaaskop was geducht en kon niet zomaar worden neergebracht. Er moest een magisch zwaard gesmeed en daar gingen Annemona en Serafina mee aan de slag met de andere magiërs. Het kasteel had door de rattenplaag een misselijkmakende geur van een geconcentreerde vuilnisbelt. Dus aan Heraldo en Brandaris om de troepen van geurpropjes in hun neus te voorzien. De kruisboog van Heraldo had ook enkel de rijkweidte om skaven van de muur te schieten zonder door het zuurkannon geraakt te worden, maar het heeft enkele pijlen nodig om een skaven uit te schakelen. Brandaris en Heraldo gingen een slaapgif ontwikkelen die op de pijlen gesmeerd kon worden. Die dag nog werd er ook kruiden gezocht (iedere dag zaten we minstens een paar uur in het bos te plukken wat erg rustgevend en vervullend is, bijgestaan door de gezelligheid van Annemona, Bruno en Serafina) met Mortischa, waarmee we gedrieën het Alchemisten Gilde hebben opgezet met haar als hoofd.

ondertussen werd ik geroepen door Annemona. Serafina bleek te flirten met de elven bard. Dit kon de papa en mama nooit goed vinden, een elf als lover van mijn zus. Het bleek om een charmeer spreuk te gaan en algauw was Serafina weer bij zinnen en spuwde ze bijna letterlijk vuur. Als goede broer stapte ik op de Elven bard af dat hij dit niet kon maken. Ik was ontstemd, want mijn zuster was ontstemd! excuses waren op zijn plaats. Sera kwam naar me toe en ik probeerde haar te bedaren met "moet ik de kruisboog halen". Dit liet de bard peentjes zweten en die bood snel zijn excuses aan. Ongelukken waren daarmee voorkomen.

De bestorming was een spannende aangelegenheid, uitvoerig uitgedacht met een 3 fase aanvalsplan. Ik probeerde mijn prototype slaapgif uit en schoot met succes het zuurkannon van de muur. Serafina ging dapper mee met de laddergroep die het kasteel binnen gingen sluipen. Uiteindelijk moest ik het zuurkannon nogmaals van binnen het fort uitschakelen met mijn kruisboog. En als alchemist kon ik de zuurkannon uiteindelijk verleggen dat niemand er door geraakt werd.

De volgende dag moest het fort gerepareerd. De katapult had er aardige gaten in geschoten en er bleken spinnen en ondoden te zijn die het fort wenste aan te vallen. Heraldo kreeg de opdracht van een adelijke dame om een bijzonder parfum te maken die indruk zou maken op de koning door zijn geur. Er zou die dag speciaal naar Lavendel gezocht worden. Ondertussen probeerde Heraldo van de koning betaald te krijgen voor zijn diensten, maar dat werd iedere keer wel vanwege iets als "wandelen met de aanstaande koningin" verlegt. Daarnaast kreeg ik ook verwijten niet diep genoeg te buigen of op tijd mijn hoed af te doen. Heraldo besloot wat minder hard te gaan lopen voor de koning als de betalingen op zich lieten wachten. 

Serafina en Annemona wilde wel graag met Brandaris en Heraldo in het bos naar kruiden zoeken en dat zijn we dus ook gezellig gaan doen. Dat leverde een hoop op en uiteindelijk zaten we met een hoop brouwsels na wat pruttellen met de kruiden. De koning wenste een markt ter viering van de verovering van zijn kasteel. Heraldo kocht een plaats op de markt en samen met Brandaris werd er vleitig gehandeld. Goedkoop kruiden in kunnen kopen en een stevige winst kunnen maken op met name de parfum voor de adelijke dame. Het wanbetalers gedrag van de koning botviert Heraldo op de rest van de adel. Waar Mortischa werkte met een vaste prijs, vond Heraldo dat er best wel wat handjeklap mocht plaatsvinden. Dit garandeerde alsnog een hoop omzet. Er was op de markt ook een stevige ruilhandel. Waarbij één drankje van Heraldo afkomstig hilarisch werd doorverhandeld. Staat er opeens een man voor onze kraam die vond dat wij oplichters waren, want zijn drankje maakte zijn publiek voor zijn goochelact niet vrolijk. Dat drankje had ik in eerste instantie aan een boerin met kinderwens verkocht. Ze moest het geven aan haar man zodat die wat fermer in bed kon presteren. Maar dit drankje verkocht zij weer door als iets waar mannen blij van worden, en vervolgens werd het doorverkocht aan de goochelaar als een drankje waar je blij van wordt. Officieren van de koning hadden mij toegezegt dat er een audiencie zal plaatsvinden met het hoofd van het gilde over de betalingen van geleverde diensten. Mortischa werd alleen maar niet gevraagd en zo kwam alles steeds verder op de lange baan. We bespraken hoeveel geld we eigenlijk wel niet bezaten en dat we daarmee misschien wel meer goed konden bereiken dan de koning. Dat leek haar wel een goed idee om daar waar de koning tekort schiet de handtekening van het Alchemisten Gilde onder te zetten. Dat zou onze positie wel eens machtig kunnen maken.

Na de markt werd iedereen in het kasteel geroepen. Er was een aanval op komst. Heraldo en Serafina werden allebei op de muur gevraagd waar de kruisboog en vuurballen goed van pas zouden komen. Vanaf de muur konden we een groep ondoden beschieten. Uiteindelijk kwamen spinnen via het ravijn naast het kasteel binnen en ontmoedigde ons massaal. De machiavellis braken het snelheidsrecord van de muur wegkomen. De spinnen kwamen hun eieren ophalen die ze in het kasteel hadden. Dit rede hiervoor werd geconcludeerd omdat de spinnen hun jongen in veiligheid wilde brengen. Andere avonturiers hadden namelijk in het kasteel een chaos altaar gevonden en "ontwaakt". Later die nacht kwamen ondoden verhaal halen, maar werden met succes afgeslagen.

De laatste dag hebben we nog ontrafelt wat de voorraden van de bar had bedoezeld, want de bediende van de koning werd ziek. Ze was aan de schijterij en lag ziek bij de koning, terwijl wij in het kamp zaten. Brandaris en Heraldo liepen daar in eerste instantie niet hard voor, maar toen de barman het ons vroeg om zijn brownies te controleren wilde we de beste man wel helpen. De bediende moest ook maar naar ons toekomen want wij hadden al onze spullen in de bar. De barman was in tegenstelling tot de koning wel bereid tot betalen en we lieten de bediende haar schijterij uitzingen, want daar hadden we geen middeltjes voor, zeiden wij.

Met nog wat spanning met spinnen in de bossen en een onderzoek op het magische altaar die we in het bos vonden sloten we Elbaria af. Ik checkte een fortuin uit en een stevige voorraad potions. Ik heb een hoop plezier gehad en een hoop leuke dialogen gehad met medespelers die niet allemaal genoemd zijn in deze log, onterecht. al met al erg leuk. Veel kunnen doen en flink kunnen brouwen en verdienen. We kregen veel complimentjes voor onze kostuums, alchemisten props en manier van spelen. De volgende Elbaria zal ik moeten missen, maar ik ga er graag weer heen. Ik heb een plan de familie Machiavelli wat meer uit te breiden. Ook ben ik van plan de Koning te 1 uppen. Hij betaald zijn soldaten bijvoorbeeld 2 grote florijnen per dag uit. Ik zou ze weg kunnen kopen voor het dubbelle met gemak. Het lijkt me wel wat om door investeringen de Koning uit het beeld te spelen. Adelijke dames vallen nu over mekaar heen om Koningin te worden. Het lijkt me tof om Heraldo als betere kandidaat voor te doen. Had die maar voor de geurneuspropjes moeten betalen...

De sporadische buien hebben de pret niet doen verminderen. Waar ik Elbaria in vergelijking tot andere verenigingen wat zwakker vind in de kostuums was deze aflevering sterk in zijn props. Ik noem een muur en artillerie. Het had wel iets om 20 meter van het front tegen de skaven te gaan zitten brouwen met een gespannen kruisboog naast me. Vanuit de Alchemisten tent een doorgebroken skaven neerschieten werd met verbazing en gejoel door de andere spelers ontvangen. Ik vond het goed onderhoudend plot waar iedereen een plekje in had om te vervullen. Het was spannend en het gaf een goed gevoel om een kasteel te veroveren en te verdedigen. Op de markt staan vond ik een gouden greep. Het systeem is goed speelbaar en biedt mogelijkheden tot eigen invulling en experimenteren wat ik voor Alchemie erg belangrijk vind. Alles kon en mocht en werd met enthousiasme ontvangen. De sfeer van de spelers onderling was ook goed. De spelleiding hun attitude vind ik een gezonde en ik ben erg tevreden over de vrijheid die ze ons gaven met de alchemie en het openstaan voor spelersinitiatief. Ook Elbaria heeft zo de enkele mafkees onder de spelers en monsters zitten, maar dat weegt niet op tegen de lol die ik gehad heb met het overgrote deel. Op dag 3 klapte in de avond een onderdeel van boog eruit. een klein zwart blokje die de boog tegen het pistool klemde met een schroef. Kennelijk los gegaan door het vele gebruik. Wonderbaarlijk teruggevonden door 1 van de monsters. Dolgelukkig kon ik de laatste dag nog pijlen lossen met het IC gaan. Het eten was ook goed van hun vaste keukenploeg. Zelfs Pannekoeken gehad, nou dan maak je zeker vriendjes met me.

Oh ik zie het al helemaal voor me en heb al zin in de volgende aflevering...
Kammetje! Kammetje! KAMMETJE!