Infinity the Game en waarom het de moeite waard is
cabaray

Even wat reclame voor mijn spelletje Infinity. Voor diegene die Wargames spelen of willen gaan spelen.

Infinity is een skirmish game ontwikkelt door het Spaanse bedrijf Corvus Belli. Hun website is http://www.infinitythegame.com

175 jaar in de toekomst, heeft de mensheid diverse planeten geclaimd doormiddel van wormhole technology. Oorlogen worden niet meer groots en openlijk uitgevochten, maar door special ops & black ops teams. Naast gebruik te maken van rifles, heavy machine guns en sniper rifles, bestrijdt men mekaar ook met hackers, Mech Warriors, ninjas, knights, weerwolven, EMP granaten, nano technologie en ander high tech wapentuig. En terwijl de mensheid elkaar bestrijdt met commando's, verschijnt de alien in de Melkweg. De stijl leent enorm van anime en manga, en de 28 mm modellen zijn topnotch en Corvus Belli weet zich iedere maand weer te overtreffen:http://www.infinitythegame.com/infinity/en/facciones/

Waarom Infinity spelen? Omdat naast de prachtige modellen en de erg goed geschreven achtergrond, het spel zelf enorm dynamisch is. Met 5 a 10 modellen per zijde speelt het explosief en snel. Motto van Infinity is "ïts always your turn". Het is niet als bij andere spellen dat je moet wachten tot jou beurt komt. Ziet één van jouw modellen een vijandig model voorbij schuiven, dan mag hij reageren. Schieten is niet simpelweg over je heen laten komen en je saves nemen, maar een cinematisch duel. Je bent ook als het jou beurt niet is constant op de battlefield aan het kijken of er kansen onstaan voor jouw troepen om in te grijpen.

Groot voordeel van Infinity. De regels en achtergrondverhalen zijn gratis te downloaden en te lezen op de site:http://www.infinitythegame.com/infinity/en/downloads/
Met een overzichtelijke Wiki: http://infinitythegame.wikispot.org/Home
En armylists zijn bijzonder makkelijk te maken in gratis armybuilders:
http://infinitythegame.com/army
http://anyplace.it/ia/ia.html
http://www.infinitycreator.com

De kosten zijn ook niet enorm overdreven. Je speelt maar met 5 tot 10 tot 15 modellen in de grote battles. Een startpakket van 6 modellen is de richtprijs rond de 35 euro en valt gelijk mee te spelen. en een vol "leger" van 10 modellen is makkelijk onder de 100 euro haalbaar. Een paar slots vrijhouden in je legerkist en je kan infinity meenemen. En Corvus Belli heeft eind september 2014 een 2 leger starterpakket met gebouwen, regels, 2 facties en benodigdheden klaar voor verkoop. Het zijn metalen modellen en een enkel model gaan rond de 10 euro. Maar alles is gelijk inzetbaar.

Qua aanschaf van een leger kan je eigenlijk gewoon de modellen die je mooi vind kopen en mee gaan spelen. Troepen zijn niet gelijk beter, broken of onbruikbaar in Infinity. Het is raadzaam een zekere balans in je leger te vinden tussen de zware en lichte troepen en hoevel sniper rifles, heavy weapons, hackers, doctors en engineers je meeneemt om een missie te volbrengen, maar daarin ben je zeer flexibel om dat naar eigen smaak in te vullen. Er zijn op internet genoeg killer combo's te vinden, maar in Infinity heeft alles wel een achilles hiel (behalve Achilles). Kiezen van een factie is ook niet persee nodig, want je kan nog mercenary gaan. Iedere factie heeft zo zijn eigen expertise, maar doordat een indivduele soldaat zijn eigen smaak inbrengt, valt daar ook enorm in te variëren. Geen leger is hetzelfde op die manier en het verwisselen van 1 model met een andere, kan alweer iets heel nieuws met zich meebrengen.

De verschillende facties en waar ze in uitblinken:
Pan oceania: High Tech, Great shots, Knights
Yu Jing: Heavy Infantry, Close Combat, ninjas & samurai
Haqqislam: Mid tech, Loads of Infantry, Best Doctors
Ariadna: Low Tech, Loads of Infantry, Werewolves
Nomads: High Tech, Sneaky tactics, Best Hackers
Aleph: High Tech post humans who are essentialy Big Brother meets Terminator
Combined Army: Aliens, some sneaky, some creepy, some very angry
Tohaa: Specialist troops
Mercenary: Can be what you want it to be

Voor diegene die de 2de editie regels wat ingewikkeld vinden (ik zeg: gewoon de wiki bij de hand houden op je smartphone en alles komt goed). In die zin heb je per model wel meer regels te verhapstukken. Iedere soldaat brengt zijn special rules met zich mee en iedere soldaat is in staat om te rennen, schieten, klimmen, zwemmen, deuren openen, kruipen, ontwijken,etc. Maar begin met de regels van de modellen die je hebt en breidt van daar uit, dan is het echt goed te doen. Eind 2014 gaan de regels zijn 3de editie tegemoet, waarbij voornamelijk een hoop word gestroomlijnd. Corvus Belli heeft dat getoond ophttps://www.youtube.com/watch?v=7fICqwSLRS8&list=PLe7G8_gTyDwc2AHmE_u7GxF1kzsZpJom4
Beetje beginnen met standaard kill elkaar missies is goed om mee te beginnen, maar waar Infinity in uitblinkt zijn de missies. En de Campaign systeem is helemaal fantastisch!

missie systemen voor Infinity:
http://www.infinitythegame.com/infinity/en/category/access/wiki-its/
http://wargamingtrader.com/yams

Dus 5 modellen aanschaffen (of proxyen, Corvus Belli doet niet moeilijk), gratis regels downloaden, tafel van (in verhouding tot andere games veel) terrein voorzien en je kan aan de slag. En ik ben niet te beroerd een demo te verzorgen.

En om wat battles te bekijken is deze site aan te raden:

Verrasingsfeestje
cabaray
Gisteren (zaterdag, 2 maart) kreeg ik voor mijn 30ste verjaardag een verrassingsfeestje. Mijn vriendin, Lisanne ging het organiseren. Dit heeft zij zeer zorgvuldig gedaan. Ik wist tot het begin van het feestje maar een paar dingen. Dat ik een feestje zou krijgen op die dag. Twee per ongeluk hints waren dat één vriendin mij vertelde niet te kunnen die dag, maar dat het wel heel leuk zou worden. En de dag ervoor had mijn broertje zijn beroemde chocolade awesomecake op facebook gezet. En als er een awesomecake wordt gebakken, staat er wel een festiviteit te gebeuren. Maar waar? hoe? met wie? hoe laat? Hoe laat moest ik opstaan? vroeg. Welke onderbroek moest ik aan? een mooie, voor de stripper. Het zou nog wel eens een Bunga Bunga feest kunnen zijn of een reis naar Nieuw Zeeland wat ik altijd al heb gewild. Ja, ik moest wel mijn zwembroek en een opblaaskrokodil mee nemen, maar er werd mij niet vertelt waar ik naar toe ging.

Vroeg uit bed om vervolgens op de bank te moeten wachten, want we zouden worden opgehaald. Nee, pak maar de Tom Tom Raymon, we gaan zelf rijden. Nee, de Tom Tom hoef je niet aan te sluiten. Dus ik ging al gissen, als Lisanne de weg weet, dan zijn dat maar een paar mogelijke plaatsen. Wij gingen de A4 niet op, dus dat was geen Amsterdam of Den Haag. Richting de N11, zouden we dan wat in Bodegraven gaan doen? Lisanne reed er bij Bodegraven af. Reed vervolgens weer de N11 op met een grijns. Langs Nieuwegein werd er nog geknipperd om af te slaan, maar toch doorgereden, verder naar het Zuid-Oosten. Nee toch, we zouden toch niet naar Carnaval gaan. Inmiddels had ik al wat bekenden langs de weg bij een pompstation zien staan, ook heel toevallig. Afijn na een tijd gereden te hebben, stopte wij bij een pompstation voor een sanitaire pauze en eenmaal terug in de auto werd de tom tom aangesloten. Daar was heel bewust de route genaamd "hier heen" in gezet. Lisanne was in de loop van een paar maanden zeer zorgvuldig te werk gedaan. Al haar sporen uitgewist, afspraken geregeld en tegen mij gezegd "ik ga naar zangles" of "ik ga bij een vriendin eten". Mails gekraakt, smsjes gewist en gesprekken in code gevoerd. Ik doorzag het niet, ging sportief gezien ook niet zoeken, maar dacht op een gegeven moment wel: "Is er uberhaubt wat georganiseerd? en wanneer zou dat dan gebeurt moeten zijn". Als de AIVD nog een goed geheim agent zoekt, ik weet er inmiddels wel één.

Ook moest ik dus een blinddoek om doen voordat wij van de pomp wegreden. En na een half uur blind over allerlei paadjes te zijn gehobbeld met de auto mocht ik uitstappen. Lisanne liet mij haar blind volgen een bosstukje over en dan een egoënde ruimte in. Sta ik nu in een stal? SURPRISE: werd er geschald en ik mocht de blinddoek af doen. Stond ik in Scoutinggebouw Steensel en kwamen mijn vrienden tevoorschijn, mijn ouders en broertje en zusje met cadeaus en felicitaties. Lekkernijen stonden uitgestald en zelfs mijn stoel was zorgvuldig versierd. Ik was verrast en zocht niks achter het hele feit dat wij in Scoutinggebouw Steensel stonden, een anderhalf uur van een prima huis waar ook feestjes gegeven kunnen worden.

Maar ik stond lekker te kletsen over mijn nieuwe werk wat ik binnekort mag gaan doen, toen er twee gewapende mannen het gebouw binnen kwamen. Zij hadden mijn held poster in de hand met "gezocht" erop. Was niet zo handig van mij, om als voortvluchtige, posters van mijzelf te maken. De mannen genaamd B100 en B2 gooide mij in een tijdreismachine en werd ik terug meegenomen naar het jaar 2525. Ik heette namelijk 666 en was uit Shelter 101 ontsnapt. Kennelijk was mijn geheugen daarvan gewist en vervangen door een ene Raymon Rodenburg die iets te opzichtig is geweest met zijn cabaret. Nu werd ik opgehaald door twee Nucleair afval verzamelaars. In de achterbak lag de restanten van Tjernobyl en Fukushima die in de toekomst gebruikt gaan worden. De tijdmachine gaf aan dat wij tijdsprongen maakten. De holoschermen van de tijdmachine zouden niet de apocalypse tonen die in de toekomst zou geschieden. Mensen zouden alleen nog in shelter 101 wonen. Waar iedereen om de 30 jaar een vernieuwing doorgaat. Iets waaraan ik bijna was ontsnapt, maar toch was gevonden. B100 en B2 proberen mij geheugen weer op te frissen, maar zij merken dat het nauwelijks boven komt, toch leveren zij mij af in het jaar 2525. Ik moet uitstappen, mijn ogen dichthouden tegen de straling en stap uiteindelijk shelter 101 binnen. Waar iedereen rondloopt in gele, blauwe of rode toga's met daarop een nummer, hun naam. Niet mijn moeder, maar mijn verzorger stapt op mij af of ik nog wat herinner van vroeger in de shelter. De ketting die ik vroeger heb gemaakt en het speelgoed waar ik vroeger mee heb gespeeld staat op een tafel uitgestald met een fotocollage van mijn jeugd. Men hoopt mijn geheugen op te frissen.

Ik word welkom geheten door de CNC Janeway. Een robotcomputer die alles aanstuurt om de mensen in de shelter veilig te houden. Zij hoopt dat ik klaar ben voor de vernieuwing die vanavond zal plaats vinden. Zij leidt mij langs alle bekenden van de shelter. Allen hebben een kristal in hun handpalm. Blauw is men nog niet klaar voor de vernieuwing en Rood bijna. Niemand is ouder dan 30 jaar. Naast mensen zijn er ook aliens aanwezig, die mij vragen of zij er normaal uitzien voor mij. Inmiddels zeg ik overal ja op, om maar niet het risico te lopen iemand in deze vreemde tijd tegen het hoofd te stoten. Ik was helemaal alleen, geen idee wat de vernieuwing was, waarschijnlijk niet iets goeds en wist ook niet wie ik kon vertrouwen in deze shelter.
Er bleek nog een computer te zijn genaamd OREC. Deze moest opgestart en een extra module voor geregeld die ik tijdens een mutanten wookie schietgevecht wist te bemachtigen. OREC kon mij vertellen dat ik was weggestuurd vanwege een speciale missie. Ik kreeg een transmissie te zien van een ene Jessica die mij waarschuwde dat ik zo snel mogelijk uit het Shelter moest zien te komen. Het nucleaire afval zal gebruikt worden door Janeway om de aarde in staat te veranderen waar het in het jaar 2525 zou bevinden. Ik kon dit stoppen als ik de puzzels zou kraken die de kist gesloten hielden met het geheime wapen erin. Iedereen in de shelter had een stuk van de puzzel, maar voor iedereen moest ik dan weer een aparte opdracht doen, wat vooral nog meer puzzelen, soebatten, kisten open schieten, guns in 10 seconden prep klaar maken, dansjes, alien kots drink ritueel, alien opereren, memory en raadsels inhielden. Het werd een gevecht tegen de klok want mijn "Vernieuwing" stond te gebeuren. In de tussentijd vielen er mutant wookies aan die door ons moesten worden bevochten. Maar op Drachenfest had ik wel wat over opstellingen geleerd, dus leidde zo de resistance. Zo kon ik tenminste aan een wapen komen om mij te verdedigen, mocht het allemaal uit de hand lopen. Uiteindelijk kreeg ik de kist open gepuzzeld en kon ik de ammunitie die Janeway zou kunnen stoppen in handen. Het enige wapen dat haar zou stoppen, zou aan mij verschijnen als ik in de vernieuwing zou plaatsnemen. Daar moest ik maar op vertrouwen. Iedereen uit de shelter stond joelend om het podium voor de vernieuwing. Enkele die tegen de vernieuwing waren hadden zich al bij mij gemeld en stonden klaar met wapens in de menigte. Janeway zag mij met de ammunitie aanlopen. Zij bood mij aan dat ik buiten met haar het vuurgevecht mocht aangaan, maar ik koos voor de vernieuwing om door te gaan. Na met de munitie plaats op het podium en terwijl de vernieuwing instartte, kwam er een wapen uit het podium. Ik laadde de munitie in en draaide mij om naar Janeway. "GROETEN UIT FUKUSHIMA!" en schoot haar omver. En iedereen met een wapen schoot mee op Janeway. Buiten werd het lichter, groener en alle radioactieve schade verdween. Ik liep naar buiten. De shelter mensen volgden mij. "Het ruikt hier raar, is het een virus". "Nee" zei ik, "Zo ruikt nou verse lucht". En daar kwam jessica in een flits jurkje aangerend. "Het is je gelukt", riep zij terwijl zij mij in de armen sprong en een kus gaf...en dat was het einde!

En zo had Lisanne met de hulp van Inge, Erwin, Rene, Anita en Jörgen de scifi oneman larp: Raymon's Run georganiseerd. Gebasseerd op de film Logan's Run, die klaarblijkelijk iedereen die in het complot betrokken was, had gezien, behalve ik. Het was tegek met allerlei referenties naar andere films. Zo kreeg ik de kleinste gun aangereikt als in MIB. Bleek de wereld vernietigd door Skynet. Was de muziek op de achtergrond uit bijvoorbeeld, doctor who en Torchwood naast het nummer "in the year 2525" en de muziek uit Logan's Run. Gamereferenties naar Fallout en Borderlands passeerde de revue. De kostuums maakte het heel erg: "Flash" en "Planet of the Apes". Deed Lisanne als Jessica tijdens de transmissie een "Princes leia move" aan het einde van de opname. Waren mensen personages uit Star Trek en Hitchhikers Guide to the Galaxy en waren er namen en referenties gebruikt uit Space Odesssy en Blades7. Er waren Wookies! Maar dat allemaal weer gemengd met anekdotes uit mijn eigen jeugd waar personen uit de shelter mij weer mee confronteerde. Heel familie Rodenburg aan het larpen inclusief zusje die al schietend op de wookie mij toeroept: "Nou snap ik waarom jullie larpen zo leuk vinden". Heeft vervolgens druk zitten puzzelen en meegespeeld terwijl haar vriend toch wel een vis op het droge bleef. Maar vooral mijn moeder die anekdotes heeft doorgespeeld aan de spelleiding en ook nog eens met het nodige speelgoed en andere memoria uit mijn jeugd de Shelter ging versieren inclusief fotocollage. Mijn moeder wilde altijd al het LARPen een keer proberen en nu heeft zij dat in volle overgave mogen doen. Het was een unieke toegespitste larp op mij met een 30 jaar scifi thema. Iedereen aanwezig hadden er gelukkig de grootste lol in, want ik voelde mij haast bezwaard om een larp te hebben als enige speler.

Zo iets gaafs had Lisanne voor mij georganiseerd dat ik intens ontroerd was. Dus ik riep iedereen bij elkaar om te bedanken voor Raymon's Run en riep Lisanne naar voren. Waarbij ik tegen haar zij dat ik iets spontaans, maar heel serieus zou gaan doen. Ik ging op mijn rechterknie.

Ik had voor mijn verjaardag van Rene "The One Ring" gekregen, dus dat moest hem maar worden. Ik zei dat het heel onverwacht is wat ik doe en dat mij niet uit maakt wanneer en hoe wij het gaan doen. Maar dat Lisanne moet weten dat ik ontzettend van haar hou en altijd bij haar wil zijn. Ik vroeg haar of zij met mij wilde trouwen en zij zei ja.

Zo had ik op mijn verrassingsfeest, Lisanne ook flink verrast. Trouwdatum is nog onbekend. Om verschillende redenen. 1. Wij moeten nog even sparen, ideeën zat en allemaal prijzig. 2. Er trouwen best wel wat bevriende stellen, dus dan moeten wij ons er zo tussen proppen, dus wachten wij een wat rustigere tijd af, ook in verband met hectische carrières. 3. Ik moet nog afvallen om in de jurk te passen.

Dus zaterdag 2 maart 2014, Scoutinggebouw Steensel. De dag dat ik Lisanne ten huwelijk vroeg.

Mijn liefde voor Boer zoekt Vrouw
cabaray
Omdat binnenkort www.raymonrodenburg.nl een feit wordt waarop ik filmpjes, blogs, speeldata en andere dingen die ik leuk vind ga plaatsen. Een column ter voorbereiding.

Mijn liefde voor boer zoekt vrouw.

Ik zal maar eerlijk zijn, Ik ben gek op Boer zoekt Vrouw. raar hé, een programma dat in twee kleine zinnetjes  is samen te vatten. Vraag en een antwoord:

- Ben je verliefd?
- Daweeknie

En ik smul daarvan. Ik kan mij zo vereenzelvigen met de grote kerels met kleine hartjes. Het is zo lekker nuchter, de KRO maakt het zonder poespas. Niet met lichten en een spannend muziekje zoals bij andere programma's waar zangers, koks en modeontwerpers worden weggestuurd. Gewoon kraakhelder en met een paar camerahoeken de simpele woorden: ik kies jou. Zonder het grote drama van de verliezer en dit in alle geuren en kleuren opnemen. Want daar worden de commerciële geil van. Vooral bij de The Voice of Holland, want daar wordt niemand The Voice of Holland. Heeft u het album van winnaar nummer 97 in de kast liggen, ik ook niet. Het zal in het begin niet opvallen, want alle juryleden zijn zo lovend en lief. Dat hebben ze geleerd van Idols. Dat afzeiken levert alleen maar een slechte reputatie op. Doet schade aan je imago. Nee, jurylid Treintje Oosterhuis, of Ali B, Nick en Samson, Marco Borsato of welk uitgerangeerd pop idool van weleer... zijn heel lief en aardig. In de reclameblokken komt dan ook hun nieuwe album voorbij, wat toevallig. Van zo'n sympathiek mens wil ik best wel een cd hebben.

Dat er nou nooit eens een liedje van een jurylid wordt vertolkt door een Voice deelnemer, vind ik heel gek. Juryleden worden ook zangcoaches. Dus wat valt er dan niet beter te coachen dan de liedjes waar je stad en land mee hebt afgesnabbelt.

Nee dat komt te dichtbij. De deelnemers zouden het maar eens beter doen. De jury zou maar eens verplicht zijn om duetjes tussen jury en winnaar  te moeten opnemen en dan de poet verplicht verdelen. De laatste voice hebben wij allemaal gestemd voor mensen. Iedere afvaller hebben wij zien weggaan met 10 minuten zielige muziek en slomow van het podium zien verdwijnen. Maar de winnaar werd zo nuchter als bij "boer zoekt vrouw" weggestuurd. Die is het en nu, het is afgelopen, u kan zich inschrijven voor de volgende Idols...ik bedoel popstars...ik bedoel The Voice. Onze populaire geldtrein dendert volgend jaar gewoon weer door over de hoop van potentiële talentjes.

Doe mij maar Boer zoekt vrouw, daar volgen zij tenminste nog hun "winnaars" met nieuwsgierigheid of het nog "aan" is na drie maanden. Moeten ze bij de Voice eens flikken na 3 maanden: "en ben je al beroemd nummer 97?".

Maar  helaas is Boer zoekt Vrouw nog niet perfect. Want waar The voice, Live-uitzending nodig heeft, om het nog echter te maken. Probeert Boer zoekt Vrouw daarentegen wel een hoop te verhullen. Het is te benijden dat het zich richt op vooral het innerlijke en het karakter. Dat iedere vrouw snakkend naar een boer daarmee een gelijke kans heeft.

"Mar et Oog wilookwa!"

Tuurlijk, het hoef niet gelijk van: Nou, jij heb een paar lekkere uiers, jij mag vanavond wel bij mij slapen. Het is de KRO. Maar simpelweg een boer de kans geven om te zeggen: Ik vind haar een mooie vrouw. Komt niet aan bod, want dat suggereert aantrekkingskracht, lust en misschien wel....seks....

Nee liefde is handje-vast-houden en handjes-boven-de-dekens. Ik treur voor de uitgeknipte tik-op-de-kont en passievolle tongzoen. Want nou lijkt het alsof die boeren daar niet toe in staat zijn. Nu komen ze over als een stel knullige basisschool jongetjes.

Maar natuurlijk is de KRO niet strikt daarin, welnee! Ze hadden tenslotte een Homoboer. Hoe vrij is dat!

Begreep daarbij niet dat de homoboer voor maar één man moest kiezen. Als hij dat zelf zo wil, dan is hem dat zijn goed recht. Maar wat was er mis als hij de laatste twee allebei geweldig vond. Laat lekker drie man op een boerderij keten als zij dat willen en gelukkig van worden.

Ik hoop op dat moment. Dat zo een boer niet kan kiezen tussen twee dames. Smoorverliefd op beide. De dames blijken na al die weken op zo een boerderij ook dichter naar elkaar te zijn gegroeid. Er komt een avond dat dit toch zo op tafel komt. Nuchter natuurlijk en van de praktische kant bekeken. Zo een boerderij runnen gaat makkelijker met drie dan met twee. Plus één van de dames heeft een universitaire studie genoten. Zou zo een goedverdienende bijbaan er op na kunnen houden. Komt er goed geld binnen terwijl zij heerlijk landelijk kunnen wonen en natuurlijk van elkaar kunnen genieten. Dat gaan ze aan Yvon Jaspers vertellen.

Yvon Jaspers, dat is ook een hoogtepunt van Boer zoekt Vrouw. Altijd maar vragen stellen en gesprekken op gang houden. Inmiddels gewend dat zij met deelnemers te maken heeft met een gespreksrepertoire bestaande uit: Ja, Nee, ikweenie. Wordt achterover geslagen door het voorstel van een trio.

Die weet ook wel: het is geen boer zoekt vrouwen, het is boer..zoekt..vrouw! nieuwe titels voor programma's zijn dure patenten. Maar daar gaat het niet om. Liefde is tussen een man en een vrouw. Dat man/man gedogen we om niet oubollig te worden gevonden. Maar daar blijft het bij! De boer moet kiezen!

De boer wil niet kiezen en de dames willen het ook zo. Yvon stelt nog voor om het voor de camera's wel te doen. Maar dat vind de boer pijnlijk om te moeten kiezen. Hij wil niet één van de dames boven de ander plaatsen. En tenslotte heeft Boer zoekt Vrouw het er zelf naar gemaakt. De onnatuurlijke situatie creëren waarbij één man kan kiezen uit honderden gewillige vrouwen. Terwijl als hij naar het dorp gaat in de kroeg, moet hij maar afwachten met wie hij samen mag brommers kieken.

Yvon weet dat het stadium allang voorbij is om te stoppen en het niet uit te zenden. Er moet gekozen worden. Die aflevering moet er komen. de volgende dag komt men weer bij elkaar voor de opname van het allombekende kies moment. De boer kiest voor beide dames en Yvon Jaspers feliciteert hen. Maar dat krijgt de kijker niet te zien. Er wordt handig geknipt in de montagekamer en uiteindelijk ziet het eruit alsof er gekozen wordt voor één van de dames. Bij de boer wordt "voor allebei" vervangen voor een naam en achter "ik kies" geplakt. Er worden shots gebruikt van de gekozen dame dat die lacht en vrolijk is. Bij de verliezende dame de shots waarbij ze net iets gelatener kijkt. Interviews, beelden en shots worden tot een nieuwe monogame brei gesmeed. Zelfs de website word gemanipuleerd. Want dit is niet de eerste boer zoekt vrouw, de KRO weet ook wel een liefdesverhaal te vormen.

Maar dan komt de rel. Er wordt opgebiecht aan de story. Er was opzet in het spel. Een bezoekje van een cameraploeg van de concurrent bij de boer, onthuld dat er drie personen op het adres wonen. één van de dames in tranen omdat, bij de terugkomst van Yvon Jaspers na drie maanden, zij verplicht werd uit beeld te blijven. KRO maakt haar vervolgens niet een echte liefde, maar een minnares van de boer. Een minnares die tussen het geluk van het "echtpaar" wil komen. Maar dit "echtpaar" gaat naar het nieuws dat het er toch "echtdrie" zijn. Een discussie barst los in Nederland over de liefde en of dit verplicht monogaam is. Politici worden erbij gehaald, experts over relaties en biologie komen bijeen bij Pauw en Witteman en de DWDD. Mag de wet wel voorschrijven dat je maar met één persoon mag trouwen. Is een hypotheek niet makkelijker af te lossen door drieverdieners. Er worden met hoekstenen van de samenleving gegooid.

Yvon Jaspers wordt haar mening gevraagd. Eigenlijk gunt zij het de boer en de dames wel. Wat haar ontslag betekend bij de KRO. KRO onder vuur, want iedereen houdt van Yvon Jaspers en Yvon Jaspers houd van iedereen! Zij gaat naar de commerciële en mag het programma: "Boer zoekt Liefde" maken. Waarbij een boer echt vrij mag kiezen, zolang iedereen maar gelukkig wordt. Zo koos een boer in "boer zoekt liefde" uiteindelijk dat hij alleen met zijn hond op zijn boerderij, eigenlijk best gelukkig is. Weer een rel! Zou de boer dan seks hebben met zijn hond? Christelijke politici spreken schande!

Blijkt er helemaal geen sprake te zijn van seks met de hond. Wat zijn die Christelijke politici dan eigenlijk wel een stel viespeuken om dat te suggereren. Na die beruchte uitspraken worden de laatste christelijke normen in Nederland afgebroken. Wij zijn eindelijk vrij om te kiezen voor het leven die wij zelf voor ogen hebben.

Daarom ben ik verliefd op Boer zoekt Vrouw en droom ik van meer.

Lang leve de koning: Epiloog Purper
cabaray
En terwijl de gasten het Engelenhof verlaten, loopt Brandolff Purper naar het hoofd van de bedienden. Er hoeft nog niet te worden opgeruimd, al wil hij wel dat al die magische tekens worden weggepoetst. Op het voormalig koninklijk hof zal genoeg liggen wat de Generaal zijn aandacht geniet. Het uitkammen door zijn Onbelangrijken zal spoedig beginnen. Het is gelukt.

Bedankt broer, voor 22 jaar vrede. Uiteindelijk gedood, niet om een coupe te plegen, maar omdat een minnaar van de koningin hem zat was. Stephan Acacia, zijn behendigheid is Pax Tenebra waardig. Gelukkig heeft Smaragd het blazoen van Purper gezuiverd door hem, zijn geliefde en de bastaard in zich op te nemen.  Het bloed van Purper is weer puur en allemaal in Brandolff zijn handen. Het is gelukt.

Verlies nemen en consolideren, was zijn motto na het sterven van zijn geliefde broer. Het heeft wonderwel gewerkt. Gelijk die avond de Nescire alle eigendomspapieren doen afgeven en op de slaapkamer van de koning het eigedomsbewijs van slot Noordervoort terugvinden. Het is allemaal opgetekend, het is allemaal van Purper. Met een leger groter dan ieder ander en de landerijen om het te kunnen onderhouden. Het is gelukt.
En vrijdagavond laat een hand des verbonds schudden met Philippa Zonnebloem. Haar clan stond hoog en de angst was zichtbaar dat zij een schietschijf zou zijn. Haar steun en vertrouwen geven, iemand die niet wil regeren. Dat zijn de beste leiders! En haar zoon Hendrikus influisteren dat nog niemand zijn geliefde rouwende nichtje had gecondoleerd. Al die jonge mannen die stonden te dringen om haar hand, waren haar plots vergeten. Mijn nichtje bij Zonnebloem, gesteund door Purper, dat zal haar veilig houden en goed doen terecht komen in weelde en voorspoed. Het is gelukt.

De kerk, die vervloekte kerk. Eindelijk zingen zij een toontje lager. Dat de kerk hem al buiten spel had gezet, was inmiddels een geaccepteerd goed. Al was de invloed van de kerk in Mussenberg al sterk tanende. De ontboezemingen over de kerk konden niet meer onbestraft blijven. Dat de kerk zijn broer hebben bang gemaakt voor aanvallen vanuit Karmijn en Kobalt, waardoor Brandolff zelf werd misbruikt. Maar nog erger, het vermoorden van een vrouw, een vormalig koning omdat zij een moeder wil worden. Het trachten te ontnemen van nazaten van clan Puper. Purper laat zich niet meer bespelen door de Kerk! Eindelijk! De kerk zijn invloed is eindelijk sterk ingedamd. Met twee koninginnen die hen niet eens meer noemen in hun eed. Het is gelukt.

Twee koninginnen, Zonnebloem en Koraal, sterk hervormings gezind. Alleen Zonnebloem, was ook goed geweest. Misschien als Brandollf meer zijn steun had uitgesproken, had Phillipa het alleen met hem aangedurfd, misschien. Maar Koraal kan in de strijd tegen de kerk ook hem als bondgenoot vinden, dus erg rouwig is hij er ook niet om. Zolang het maar Karmijn niet is, die zou gaan zeuren om Noordervoort, of Smaragd die nu genoegen nemen met Slot Overschie en een weduwe die nu de gast is van Yarrick Purper, Jonker van Noordervoort. Of de moordenaar van zijn broer even Koning mag worden, dan had Brandolff genoegen genomen met niet heel hard bewijs en het uitspreken van een ondeugdelijke affaire. Brandollf kijkt de zaal door, de vloer had dan besmeurd geweest met bloed. Maar nu kan er gewerkt worden aan vrede en dus rust voor zijn clan. Het is gelukt.

Bijna moeten vechten voor alles wat wat waard is. Bijna weer regent moeten zijn. Bijna hervorming met harde hand moeten afdwingen. Of wij het volk konden laten wachten op de komst van de koning, had Brandolff nooit goed gekeurd. In 24 uur was er al teveel gebeurd in een te onrustig Aldrijk. Met de roep om een volksleger en de moed van clans zoals Koraal en Zonnebloem om in te grijpen op brandhaarden was het zichtbaar wie het landsbelang wilden dienen. Carmino werd zenuwachtig van zijn troepen, maar hebben de confrontatie niet aangedurfd. Zelfs toen zij het woord konden voeren en alle beschuldigingen jegens de koning konden opnoemen, maakte zij deze niet hard tegen de Generaal. Het was de Koning en de Kerk die schuldig waren en de Generaal wist er enkel van. De Generaal was zelfs nodig om de stoot tegen de Kerk hard te maken, dus hem aanvallen was niet verstandig. En de Anderlanders kwestie. Karmijnen bloed, staal en glorie geven, om zo de dreiging tegen de troon te doen afnemen, maar Karmijn niet in een burgeroorlog te laten belanden en zo als een heldhaftige Clan te doen overkomen.  Het argument werd zo begrepen door de meesten. Het is gelukt.

En dan nog Kobalt. Had Sven Kobalt nou werkelijk Pax Tenebra ingeschakeld tegen de Koning en Koningin? Zo zeker is Brandolff daarover niet meer. Zijn koning gepiepeld door de kerk misschien?  Maar Kobalt was toch zo dicht met de Kerk. Of klopte het dus wel, of was Sven Kobalt gepiepeld door de Kerk? Hoe dan ook, de actie tegen Kobalt werd effectief uitgevoerd. Misschien iets te. En zeker met teveel verlies. En ook nog eens met een hofmagiër waarvan Brandolff later hoort die zich aan Necromancie waagt. Gatverdamme. Hoe dan ook, de Generaal heeft Kobalt verpletterd. Wat dan te doen als je broer sterft die daartoe heeft opgedragen. Wat te doen met de restanten van Kobalt die dit tegen Purper kunnen misbruiken en andere clans tegen je op kunnen hitsen. Dan stap je op de Patriarch van Kobalt af en biecht je het allemaal op. Met een duidelijk signaal dat als Kobalt nog sterk en voortvarend wil doorgaan, zij dit accepteren, voor zich houden en dan de steun van Purper kunnen krijgen of anders te boek gaan als landveraders. Met de bruidschat in het bezit van Brandolff en de belofte de afspraak van zijn broer te willen handhaven. Wraak was in de ogen van de Patriarch te lezen en Brandolff hield op die momenten de hand op zijn hilt. Maar dat ebte weg en de afspraak werd gemaakt. Het doorstond zelfs een test toen Hendrikus doorvroeg waarom Kobalt zijn legers weg waren en de legers van Purper waren afgezwakt. De smoes dat dit door bandieten kon komen, werd niet gelooft door Hendrikus.  Deze Hendrikus die door Brandolff geacht werd te trouwen met zijn nichtje, moest niet zijn neus in deze zaak gaan steken. Dus ging Brandolff apart met hem zitten en vroeg de Patriarch van Kobalt erbij. En nadat Brandolff en de Patriarch subtiel lieten blijken dat het niet verstandig was door te vragen, zag Hendrikus wel in dat verder doorvragen tot onnodige problemen zou kunnen leiden. En nu is er enkel Josephine, zoekend naar een magiër die antwoorden moet gaan geven op haar herrijssenis. Purper word niks verweten, maar zelfs de hulp gevraagd in deze kwestie. Het is gelukt.

Het had allemaal ook nog bij het oude kunnen blijven. Als zijn broer was herrezen en het misschien kon lijken alsof er niets was gebeurd. Die hoop had de koningin. Maar daarvoor moest een offer gemaakt. Het leven van iemand in de bloedlijn van de Koning. De bastaardzoon Hildebrand de Wit. En eerst wilde Brandolff er niet aan. Ook al hield Brandolff zielsveel  van zijn broer en had hij hem graag weer levend. Deze Hildebrand wilde zijn broer erkennen, niet dood. Tot op een zeker punt. Toen het Brandolff zijn zus Julia begon te betreffen. Haar man vermoord, zocht zij naar heil en bij een Graaf die haar weg kon houden van de nare politiek. De zeer capabele en eerzame de Lente. Wist Brandolff te overmeesteren in een duel, dus zeer zeker waardig. Het gelukkige paar kwam Brandolff om toestemming en een bruidschat vragen. Officieel een zaak voor Carmino, maar dat liet Brandolff liever niet aan hen over. En de Lente dacht haar veilig te houden op het prachtige Slot Noordervoort, die volgens hem in zijn bezit had. De Lente toonde zijn papieren en Brandolff de zijne. Bleek de Lente te zijn opgelicht door de Bastaard met een vervalsing! Tot drie keer toe had Brandolff zijn armen open gehouden voor deze Bastaard die kennelijk zich liever bezig hield met verrijkings spelletjes dan daadwerkelijk toetreden tot de familie waaruit hij voortkwam. Het signaal werd gegeven aan de koningin en zij ging verder met het plan. Tot het punt dat Brandolff zich bedacht. Zijn koning was te gehaat, had teveel gedaan wat niet werd goed bevonden, zelfs niet door Brandolff die hem altijd heeft gesteund. Dus liet hij zijn broer voor een tweede maal  vermoorden, door Koraal. Wel met een beetje spijt, dat wel. Brandolff had het liever zelf gedaan. Met de dood van zijn broer ging de smet op Purper mee. Het is gelukt.

Brandolff schudt Hofmeester Rechtbron de hand. Bedankt hem voor de ophelderingen en ontboezemingen. Het toch toegeven dat de moordenaar van zijn broer de minnaar van de koningin was. Hem op de hoogte stellen van de kat in de duiventil. Het geven van de hartslopende brief over wijlen Koningin Emilia die word gedwongen kinderloos te blijven en is gestorven toen zij dat wilde ontboezemen. En het hem op de hoogte stellen van de mogelijkheden tot het wijzigen van de kroningsceremonie en waar deze problemen zou kunnen opleveren. Het is maar goed dat Brandolff deze man niet liet vermoorden voor het brengen van de dodelijke beker aan de koning, maar in bescherming nam omdat Rechtbron niet hier bewust schuld aan had. Met het vroegtijdig sterven van de Hofmeester had de positie van Brandolff zeker zwakker geweest. Geen communicatie met de troepen, geen kennis van wie zijn broer had vermoord en geen belangrijke informatie die Purper essentieel maakte in de chaotische politiek. Dankzij Rechtbron, is het Brandolff gelukt.

Puper leeft voort! sterk, machtig en voor het volk!

Eindscore na lang leve de koning voor Clan Purper:

Patriarch: Brandolff Purper, hertog van Engelenhof

Matriarch: Ilse Purper, Hertogin van Engelenhof

Zoon: Yarrick Purper (10 jaar), Jonker van Noordervoort

Zoon: Roderick Purper (pas geboren), Jonker van Mussenberg

Verdere familie leden: Gustav Hilt getrouwd met Jacoba Purper nee Kobalt, Molenveld


Bezittingen:

Slot Mussenberg

Slot Molenveld

Slot Arendshof

Slot Noordervoort (met als gast, weduwe Lodewijk Smaragd)

Slot Engelenhof


Leger:

13 cohorten infantrie

4 cavalerie eenheden

3 a 4 kanonnen


afgestaan:

Slot Zeverkot geschonken aan Clan de Lente

Slot Overschie geschonken aan Clan Smaragd

Een nieuw Era!!!
cabaray
Eindelijk, De kloof tussen arm en rijk is gedicht. Eindelijk begrip en overeenstemming. Eindelijk het gevoel samen één te zijn...en te kunnen zeiken dat je gepakt wordt door de staat. VVDers welkom, ik ontvang jullie met open armen vol gevoel van broederschap! U roerde zich niet toen het cultuurbeleid werd geschaafd, onderwijs werd gekort en de mimima het met nog minder moest gaan doen of dat er socialistisch banken overeind werden gehouden door de staat omdat het door u vereerde kapitalisme toch hier en daar een stukje ducktape kon gebruiken...maar nu met de zorgpremie...ik heb er geen woorden voor...het voelt zo gezamelijk nu allemaal... Jullie zijn ook op de barricade geklommen, geweldig! ik zie die boze blikken tijdens het vvd congress die zo overeenkomen met de blikken van boze schoonmakers, buschauffeurs en leraren. Het is allemaal zo mooi mensen, zo mooi! Geef jullie vingers! Ik wil ze aflikken!
Tags:

Charm: 5 jaar spelleider en verhaalschrijver part 2
cabaray

Part 2Collapse )

Charm: 5 jaar spelleider en verhaalschrijver part 1
cabaray

Beste Charmers,


Dank jullie wel dat ik voor jullie zoveel jaren heb mogen inzetten. Ik heb mijn creatieve ei goed kwijt gekund in een actieve, enthousiaste en vooral gezellige groep mensen. Eigenlijk zou ik dit zo tot het einde der tijden kunnen doen, echt waar. Zelfs nu borrelen er nog ideeën op voor plot, maar ik wil ook graag ruimte en tijd vrij maken voor mijn cabaret ambitie.*


Met andere cabaretiers gaan wij ons aanbieden bij de kleinere theaters en er is al een impresariaat bereidt gevonden om zich daarop te storten. Daarbij heb ik ook nog een schrijfopdracht voor een andere cabaretière om voor haar een programma te schrijven aan de hand van haar pointers en ideeën. Voor mij is voor Charm schrijven ook goed voor mijn cabaret geweest. Niet alleen dat het als inspiratie heeft gediend voor mijn cabaretprogramma, maar ook hoe een verhaal te brengen en te boeien. Ook hoe het is om te werken met een schrijfopdracht. Want voor mij, is het schrijven voor een larp, met een hele hoop dingen rekening houden (http://cabaray.livejournal.com/90346.html).



Part 1Collapse )

Part 2

Charm 23: Het einde van een Era
cabaray
Terugblik op de laatste Necromantische oorlog, door Raymon Rodenburg

Aan de avonturiers

In een half jaar tijd verloor de Zwarte Orde zijn grip over de Necropool en werd de millenia-durende belegering van de Stad der Schaduwen beëindigd. Maar daarmee was de Zwarte Orde nog niet verslagen. Generaal van de Zwarte Orde Tolstoï Farruk bleek ondanks de chaos in staat een gecoördineerde terugtocht te organiseren richting Meya Catunta.

Na de vermissing van Hubertus Lich als Hoofd van de Strijdkrachten had Tolstoï zeer behendig het commando over genomen. De terugtocht naar Meya Catunta was ingegeven door het nieuwe hoofd van de Zwarte Orde, Ebron Mazar. Ebron Mazar, tot voor kort een weinig spraakmakende telg van Huis Mazar, bleek nog twee troeven in handen te hebben: zijn staf, die levensenergie aan vervloekte stervelingen onttrok, en de Kloof, een ‘scheur’ in de Bron die lang geleden is ontstaan in een periode van manastormen. Deze Kloof, die ook in verband gebracht wordt met de ontdekking van de necromantie door de mens, lag verscholen onder Meya Catunta en was een grote bron van wilde mana.

Met deze twee krachtbronnen hoopte de Zwarte Orde zich te verweren tegen de Alliantie van Vrije Volkeren, die vanuit de Stad der Schaduwen op weg was naar Meya Catunta. De slag had al voorbij kunnen zijn geweest voor hij goed en wel was begonnen. De saurussen van Meya Catunta, wakers over de Kloof, hadden een eeuwenlange verstandhouding met de Zwarte Orde. De saurussen hadden Ebron Mazar naar de Kloof kunnen leiden, maar zij braken het verbond. De komst van de legers van de elfen, ursines, felines en lupines, brachten hen op andere gedachten. De saurussen hielden de Kloof verborgen en de Zwarte Orde maakte zich klaar voor de strijd onder leiding van Ebron Mazar.

Tolstoï Farruk kreeg de opdracht de Alliantie te beletten het moeras te betreden en tijd te winnen. Hoe langer hij de Alliantie buiten het moeras kon houden, des te meer Ebron kans had de Kloof te vinden. Tolstoï nam de nodige voorbereidingen. Er werd door de resterende necromantiërs een ritueel gedaan om het woestijngebied rond het moeras nog heter en droger te maken dan het was. Daarna werd de buitenste rand van het moeras onbegaanbaar gemaakt. Tolstoï stelde zijn troepen diep in het moeras op. Dit zou de Alliantie dwingen hun kampen in de verzengende hitte op te slaan, waarna hun troepen eerst door gevaarlijk en moeizaam terrein moesten ploeteren voordat ze de linies van de Zwarte Orde zouden bereiken.

Het resultaat was bloederig voor de Alliantie, die in de eerste dagen van de slag om Meya Catunta niet in staat bleek de linie van de Zwarte Orde te breken. Vermoeidheid en uitdroging begon zijn tol te eisen. Zelfs de meest geharde veteranen hadden moeite met het drassige gebied, dat zelfs zombies tot geduchte tegenstanders maakte. Uiteindelijk waren het de ursines die met een charge van zware infanterie een bres wisten te slaan. De alliantie had zich een weg naar binnen gevochten. De furie van de felines en bloedelfen was daarna haast niet meer te temperen.

De verdere tocht het gecorrumpeerde moeras in was echter gruwelijk voor de Alliantie. Het werd moorddadig duidelijk wat het betekent om te vechten tegen een tegenstander die niet ademt. Vele soldaten verdwenen in het moeras, het slijk ingetrokken door verborgen zombies onder het wateroppervlak.

Generaals van de Alliantie zullen zich waarschijnlijk nog decennia beklagen over de neutraliteit van de saurussen van Meya Tula. Hun strijdkrachten hadden van grote waarde kunnen zijn geweest, maar zij hielden zich afzijdig omdat ‘verkenners van de Alliantie belangrijke tempels en artefacten vernietigd’. Gelukkig wisten de lupines met hun reukvermogen en het hergestructureerde Wolvenregiment van de elfen met hun kennis van het woud de Alliantie toch naar de kern van het moeras te leiden. Maar dat kostte veel tijd en manschappen. Vooral de elfen uit de eilanden, die de grootste deel van het leger vormden, hadden zwaar te lijden. Nu, na jaren reizen en het verst van huis, brachten zij de grootste offers voor hun trouw.

Ebron Mazar was op het spoor van de Kloof. Gevangen genomen saurussen van Meya Catunta braken onder de martelingen van de Zwarte Orde en gaven de plek waar de Kloof verborgen was prijs. Dat betekende bijna het einde van de slag, ware het niet voor drie belangrijke gebeurtenissen.

Allereerst pleegde een agent van het Huis van de Traan, die zich verborgen had gehouden onder de Zwarte Orde, een aanslag op het leven van Ebron. Dat mislukte, maar maakte de weg vrij voor een tweede gebeurtenis. In de onoplettendheid van Ebron, die bezig was te overleven, konden machtige bloedelfenpriesteressen doordringen tot de staf van Ebron en de vloek teniet doen. Ebron, ontdaan van belangrijke kracht, was furieus.

Van wat er precies gebeurde in de consternatie die toen ontstond is tot nu toe weinig bekend. Getuigenverslagen van gevangen leden van de Zwarte Orde wijzen erop dat Ebron Mazar besloot de schijn op te houden dat hij nog steeds een machtig necromantiër was. Om dit kracht bij te zetten, ontsloeg hij Tolstoï Farruk en benoemde zich zelf tot algeheel heerser van de Zwarte Orde, zoals ooit Mebuch ook had gedaan. Er heeft zich vervolgens een uitbraak voorgedaan van een kleine groep troepen van de Zwarte Orde, die zich door de linies van de Alliantie vochten en de woestijn in trokken. Het vermoeden is dat Tolstoï Farruk hier de leiding had.

Het vertrek van Tolstoï Farruk was merkbaar, want het verzet van de Zwarte Orde werd vele male chaotischer. Maar Ebron Mazar was wel doorgedrongen tot de ruïnes onder Meya Catunta, waar de Kloofd verborgen was. (Naar verluidt is dit Chronomenos, ook wel bekend als de eerste Necropool, al denken sommige wetenschappers dat het de eerste stad van de mensheid is). Ebron had die nacht de Kloof kunnen bereiken, ware het niet voor een derde belangrijke gebeurtenis.
De verkenners van de Alliantie waren bij toeval op een teleportatieapparaat gestuit in de ruïnes van Cayleandrië, een voorstad van Chronomenos. Hiermee wisten zij zich direct in het pad van Ebron Mazar te teleporteren.

Het vermoeden is dat Ebron daar het leven liet, maar dat de Zwarte Orde nog niet opgaf – wellicht in de hoop dat Tolstoï alsnog zou terugkeren om hen te bevrijden. De verkenners teleporteerden zichzelf vervolgens richting de Kloof, waar dappere magiërs hem wisten te sluiten. En alsof de verkenners niet genoeg hadden gedaan, wisten zij ook nog eens de tot dan toe vermiste Hubertus Lich te traceren en te arresteren. Een groot succes, want de Alliantie kon daardoor Hubertus voorleiden aan de resterende troepen van de Zwarte Orde om hen te bewegen tot capitulatie. De overgave van de Zwarte Orde was daarmee een feit, ondertekend door Hubertus Lich en de Generaals van de Alliantie. De vrede werd getekend en de Zwarte Orde ontbonden.

Hubertus Lich en andere oorlogsmisdadigers zijn afgevoerd naar Tol Yara door het Pegasus Regiment. Aangezien de phylacterie van Hubertus Lich vermist is, zal hij waarschijnlijk voor eeuwig worden opgesloten. Met de saurussen van Meya Catunta is ook vrede gesloten, aangezien hun verzet tegen de Zwarte Orde cruciaal bleek in de Slag om Meya Catunta. De voormalige Necropool, nu (tijdelijk) bekend als Bloemenstad, wil zich ontwikkelen tot een soevereine stadstaat en probeert diplomatieke betrekkingen aan te knopen met andere landen. Handel en kennis uitwisseling staan hoog op de agenda.

Namen van beruchte necromantiërs worden ook overgedragen. Enkele van hen, met als belangrijkste naam Tolstoï Farruk, zijn nog steeds voortvluchtig. Maar de Zwarte Orde vormt vanaf heden geen bedreiging meer voor Auros. De oorlog tegen de necromantiërs is definitief voorbij, vijf jaar na de dood van Mebuch Mazar. Het einde van een era.

Was getekend,

Een vriend uit onverwachte hoek,

Sephratis


De man in het witte gewaad met de zwarte tabbaard overhandigt het perkament aan een wat smoezelig ogende man. De man in het witte gewaad kijkt vanachter zijn bureau naar de smoezelige man die vlug het document doorleest, wachtend op een antwoord. De smoezelige man mompelt onder het lezen: “Dit lijkt mij wel compleet. Maar wat doen wij met de voortvluchtigen?” De man in het witte gewaad grijnst: “Als zij de stad in komen, komen zij er niet meer uit en het lijkt mij dat uw meerdere hen ook niet zomaar zal laten lopen, zonder hun kaarten te spelen”.
De smoezelige man vervolgt: “Jammer dat ik mijn meest geschikte kaart heb moeten afleggen. Hij was gemaakt voor deze klus. Maar er zit potentie in de rest van de groep”.
De man in het witte gewaad leunt achterover: “Dat zal ik niet ontkennen, zij hebben het onmogelijke voor elkaar gekregen. Maar ik denk dat zij nu hun eigen problemen hebben”.
De smoezelige man kijkt de man in het witte gewaad indringend aan. “Wist jij van het bestaan van die kist?”
De man in het witte gewaad kijkt bedenkelijk:.“Enkel het vermoeden van een voorstad, een handelspost hooguit, maar niet meer dan dat. Verklaart wel mijn verloren informanten die ik naar het gebied heb gestuurd”.
De smoezelige man kijkt nu ook bedenkelijk en vervolgt,“wij waren hen bijna kwijt geweest. Een experiment van drieduizend jaar geleden had al ons harde werken in één keer tot stof kunnen doen vergaan”.
De man in het witte gewaad staat op van zijn bureau en loopt richting de smoezelige man. “Als zij een vervloeking oplossen, de zielen te ruste leggen, een teleportatiekamer werkende krijgen, de Kloof sluiten en tegelijkertijd de Zwarte Orde op de knieën krijgen, zonder proviand of steun, dan acht ik hen tot alles in staat”.
De man in het witte gewaad steekt zijn hand uit naar de smoezelige man. “Het was prettig met u en uw organisatie te hebben samengewerkt”.
De smoezelige man aanvaardt ferm de hand. “Eensgelijks, ik zal mijn contactpersonen op de hoogte stellen. Het gaat u goed, Sephratis”.
De man in het witte gewaad maakt een buiging: “Moge Helos over u waken, Govert Graftak. Mijn bediende zal u naar buiten begeleiden”. En terwijl de smoezelige man naar buiten loopt, wandelt man in het witte gewaad rustig naar een doodskist, waar hij op klopt: “Jean-Louis? Zin in een potje dammen?”

Epiloog Charm 23
cabaray
Door Mark

Het naamloze theehuis lag er verlaten bij. De woestijnwind had snel zijn werk gedaan na het vertrek van de avonturiers: het hele gebouw was van binnen en buiten bedekt met een fijn laagje geel zand. Of gebouw… eigenlijk was het niet veel meer dan een paar verweerde muren, de laatste tastbare herinneringen aan een lang vervlogen tijd.

Hoe anders was het een week eerder geweest! Van ver al klonken toen de warme klanken van de takht, een onweerstaanbare verlokking voor vermoeide reizigers op zoek naar beschutting en een volle maag. Eenmaal binnen werden zij met open armen welkom geheten en van alle geneugten voorzien: de traditionele gastvrijheid van de woestijnnomaden in volle glorie.

Maar zoals zo vaak in de woestijn was niet alles wat het leek. De wandkleden, de schalen met dadels, de waterpijpen, ja zelfs de danseressen: het bleken slechts projecties, schijnlevende hersenspinsels van geesten die gevangen zaten in de voetsporen van een vloek - of misschien enkel in hun eigen verwarde gedachten. Echo’s uit een tijd ouder dan de muren van het theehuis zelf.

Toch waren ze tastbaar genoeg om het decor te vormen voor een spel van intrige, magie en strijd. Want in hun willekeur hadden de geesten méér dan alleen goedwillende reizigers in hun verhaal gewoven. Een oude man, nu versleten maar ooit een krijgsheer van ondode horden. De kapitein van een schip zonder water. En een opportunistische kennisgaarder, op zoek naar een geheim uit de tijd dat de woestijn nog geen woestijn was.

Geheimen vonden ze, meer dan hen lief was. Een vergeten keldergewelf opende deuren naar plaatsen en kennis die misschien verborgen had moeten blijven. Er werd gevochten, in het theehuis en ver daar buiten. Een oude vijand werd verslagen, een nieuwe vijand werd gewekt. En op de rand van een heuvelrug, even buiten het theehuis, scheen de zon net een stukje feller boven twee verwante zielen die elkaar opnieuw ontmoetten.

Nu zijn ze weg, de reizigers en de necromantiërs en de nomaden. Vertrokken met een elfenleger naar het westen. Een enkeling koos een andere weg en toog zijn droom achterna, naar de verre elfenlanden. En dan was er nog hij, Schoppen Aas, die zelfs Helos te slim af was. Hij voer aan het roer van zijn eigen schip naar de sterren. Hun reis is nog niet ten einde, hun boek nog niet volgeschreven.

Zouden ze zich het herinneren, de reizigers? Het Verhaal, even naamloos als haar hoofdrolspelers. De Held, De Sultan, het Mooiste Meisje, hun echte namen vergeten in de geschiedenis. Een vertelling die maar vaak genoeg herhaald wordt, verliest vanzelf haar franje tot alleen de kern resteert. Was het Liefde? Was het Tovenarij? Of was het toch Verraad? De geesten namen het antwoord op die vraag mee terug naar waar zij ooit vandaan kwamen, en al dat overbleef was zand.

Charm is eigenlijk best wel dodelijk...
cabaray
Er achter komen dat in de vijf jaar dat ik Charm help organiseren, van de originele spelersgroep die daarvoor begon nog twee personages in leven zijn. En wij inmiddels al toe zijn aan de 4de generatie spelers. Charm is niet voor doetjes! Kom lekker roleplayen! er is plek voor spelers en figuranten.

http://www.charmlive.nl/index.php/evenementen/inschrijven
Al inclusive event, binnen slapen, goeie sfeer en weer veel verhaal, plot en mysterie! Zowel voor figuranten die met open armen zullen worden ontvangen door de crew (met chocolade!) als de spelers, die in een wereld komen waar een hoop gebeurd.
Tags:

?

Log in